Rok powstania: 1988
Powierzchnia: 28 978 ha, w woj. podkarpackim 7 675 ha
Położenie (w woj. podkarpackim) w gminach Cieszanów i Narol.
Puszcza Solska to jeden z największych obszarów leśnych w Polsce. Nizinny krajobraz Parku urozmaicają niewielkie wzniesienia, wydmy, a także liczne bagna i torfowiska. Występuje tu sporo stawów. Niektóre z nich położone w lesie zarastają powoli sitowiem i szuwarami. Inne używane są jako stawy hodowlane.
Powierzchnia Parku w 85 % pokryta jest lasami. Są to głównie młode bory sosnowe, ale można tu także spotkać buczynę z dużym udziałem jodły.
Wielkie kompleksy leśne, tereny podmokłe i stawy są ostoją dla wielu gatunków roślin i zwierząt podlegających ochronie gatunkowej. Na tym terenie występuje 135 gatunków ptaków lęgowych, m.in.: orlik krzykliwy, gadożer, rybołów i bielik, a także bociany czarne i żurawie. Spotkać można także głuszca. Ze ssaków licznie występują jelenie, sarny i dziki. Spotkać można także wilki i łosie.
Dużą osobliwością geologiczną parku są progi tektoniczne zwane „szumami” lub „szypotami” znajdujące się w rezerwacie „Nad Tanwią” (na terenie woj. lubelskiego). W tym, oraz w rezerwacie „Bukowy las” urządzono ścieżki dydaktyczno-przyrodnicze.
Realizacją projektu objęty został obszar całego województwa podkarpackiego, odznacza się on, bowiem szczególnie wysokimi walorami środowiska naturalnego, dysponuje ogromnym potencjałem zasobów przyrodniczych, geograficznych jak również lokalnej tradycji i historii. Istotnym elementem krajobrazu wielu podkarpackich gmin są tereny chronione.
| Pozycjonowanie: ideo |
| CMS Edito Powered by |