Bagno Przecławskie

Pow. mielecki, gm. Przecław.
Torfowiskowy, utw. 1979, pow. 25,56 ha.

Tereny podmokłe przed wiekami obejmowały prawie całą Puszczę Sandomierską. Niewielkie obszary mokradeł zachowały się do dziś. Najbardziej znane jest bagno położone na zachód od Przecławia. W utworzonym tu rezerwacie ochroną objęto tereny torfowisk i otaczające je lasy. Tego typu obszary bezodpływowe powstawały za wydmami utworzonymi z piasków i innych materiałów naniesionych przez wiejące z zachodu wiatry.

Przed II wojną światową tereny dzisiejszego rezerwatu były intensywnie eksploatowane. Miejscowa ludność nazywała to miejsce „Maszynowymi dołami”. Wydobywano tu torf z przeznaczeniem na opał. Cały obszar bagna wyglądał wówczas inaczej niż dzisiaj. Nie było jeziorka z wodą. Po wojnie zaprzestano eksploatacji torfowiska. Wyrobiska wypełniły się wodą, cenna roślinność zajęła cały obszar.

Samo torfowisko zajmuje tylko kilka hektarów rezerwatu. Jego zwiedzanie ułatwia ścieżka przyrodnicza wykonana przez leśników z Nadleśnictwa Tuszyma. Wędrując nią możemy poznać historię torfowiska i zobaczyć występujące tu rośliny. Rośnie tu ponad 200 gatunków roślin naczyniowych związanych z torfowiskami wysokimi i przejściowymi oraz borami sosnowymi – m.in.: bagno zwyczajne, borówka bagienna, żurawina błotną; rosiczki – długolistna i okrągłolistna; modrzewnica zwyczajna, wełnianki – pochwowata, szerokolistna i wąskolistna; turzyca bagienna i wiele innych gatunków.

Na terenie rezerwatu występuje bór mieszany wilgotny i świeży, bór bagienny oraz ols jesionowy. W drzewostanie dominuje sosna zwyczajna z domieszką dębu szypułkowego i brzozy oraz buka. W ostatnich latach pojawia się coraz więcej bardzo ekspansywnego dębu czerwonego. W rezerwacie występuje wiele gatunków gadów, płazów i ptaków.