Pow. leski, gm. Lesko.
Leśny, utw. 1970, pow. 5,34 ha.
Góra Sobień, znana przede wszystkim z ruin zamku Kmitów, jest miejscem szczególnie cennym przyrodniczo. Występuje tu wiele gatunków bardzo rzadkich roślin, które łatwo można zauważyć, bo często rosną przy szlaku z parkingu do ruin zamku. W rezerwacie znajdziemy fragmenty lasu grądowego, lipowo-grabowego, buczyny karpackiej i łęgu podgórskiego. Najniższe partie porasta las łęgowy z jesionem wyniosłym, świerkiem pospolitym, jaworem i leszczyną. Niezwykle interesująca jest roślinność runa. Warto przyjechać tu już wczesną wiosną.
W połowie marca, a czasem nawet wcześniej, zakwitają m.in.przebiśniegi, przylaszczki i cebulice dwulistne. Zaraz po nich pojawiają się kolejne: kokorycz, pierwiosnka wyniosła, żywiec gruczołowaty, miodunka ćma i inne geofity. Te rośliny masowo występują na południowo-zachodnim zboczu i są doskonale widoczne z dróżki wiodącej do jedynego gospodarstwa położonego u podnóża Sobienia (dojście od strony drogi prowadzącej do Załuża). Kolejne atrakcje botaniczne pojawiają się pod koniec maja i w czerwcu. Przy samej ścieżce wiodącej z parkingu do ruin zamczyska możemy zobaczyć lilię złotogłów i tojad mołdawski. W tym czasie kwitną także czworolist pospolity i obrazki alpejskie.
Przed wiekami Góra Sobień była zagospodarowana i pozbawiona roślinności leśnej. Jednak po opuszczeniu zamku przez właścicieli przyroda miała czas, aby zawładnąć wzgórzem. Wedle przekazów, drewniany gród strzegący drogi wiodącej doliną Sanu istniał tu już w XIII wieku. W następnym stuleciu zbudowano murowany zamek. W 1417 gościł w nim król Władysław Jagiełło. Według niektórych przekazów warownia została zniszczona w 1474 roku podczas najazdu Węgrów. Bardziej prawdopodobna jest jednak wersja, że murowany ciasny zamek przestał być właściwą siedzibą dla możnego rodu. Kmitowie przenieśli się więc do Leska, a zamek na Sobieniu zaczął popadać w ruinę.
Góra Sobień była areną walk podczas obu wojen światowych. W 1914 roku Austriacy wciągnęli na wzgórze działo i ostrzeliwali Lesko. W czasie II wojny światowej Rosjanie zbudowali tu dwa schrony będące częścią tzw. Linii Mołotowa. Po zakończeniu wojny na Sobieniu stacjonował krótko oddział UPA. Banderowcy zaatakowali pociąg pancerny jadący w kierunku Olszanicy. Załoga pociągu ten atak jednak odparła. Zwiedzanie rezerwatu i jego okolic ułatwia ścieżka przyrodnicza „Na Górze Sobień”. Zmotoryzowani nie mają problemów z zaparkowaniem pojazdów, bo przy samym wejściu do rezerwatu znajduje się duży parking.
Realizacją projektu objęty został obszar całego województwa podkarpackiego, odznacza się on, bowiem szczególnie wysokimi walorami środowiska naturalnego, dysponuje ogromnym potencjałem zasobów przyrodniczych, geograficznych jak również lokalnej tradycji i historii. Istotnym elementem krajobrazu wielu podkarpackich gmin są tereny chronione.
| Pozycjonowanie: ideo |
| CMS Edito Powered by |